Yanlızlık- Yalnızlık- Lonely- Alone

Bilmem bu yazıları birileri okuyacak mı ? Ama ben bunları atıyorum içimden. Nereye mi tam buraya. 

      Yanlızım yanlızlık öyle zor öyle acı ki.

 Sen buzul mavi, sen kaç yılın aynalı dolapları Kırılan bardakları elbiselerin ve çocukları Lekesiz gözleriyle ne kadar maviyse o kadar hiç konuşmadıkları Sen buzul, sen devamlı, sen… Yaklaş bana, kimse hiçbir yere dokunmasın Bana sessizlik et, düğümle saçlarımı Çözülsün bu kartopları, gece yanan fırınlar, içimin sayıları Akıt kanımı biraz, kimse hiçbir şey söylemesin Kimse artık hiçbir şey söylemesin Bana yalnızlık et, birleştir yalnızları Sen buzul, sen devamlı, sen… Sen kaç yılın aynalı dolapları. Kim bilir neydi biraz bir yüzü dünyadan çıkardıkları Bir şeyi hiç sevmedikleri, sevince tekrarladıkları Yani bir yaşam gibi yaşattıkları ölümü, korunamadıkları Dökül artık, çözül artık ve akıt bütün kanları Büyüt en büyük şeyi Bize yalnızlık et, birleştir yalnızları Yeni bir kan ol, getir en yeni anlamları Bomboşuz, korkuyoruz da.. bunu anlatmak için şehirde bayram vardı Öyküler vardı dergilerde, beyaz fareler, cansıkıntıları Bir gün ki şehir yandı, şimdi hiçbir şey anlatılmasın Artık hiçbir şey anlatılmasın Denilsin, soğumuş ceylanların ateşten dilleri kaldı. Sen kaldın,bir de sen ey buzul mavi Bizi bul, bizi yarat, bize güzellik et şimdi Bomboşuz, korkuyoruz da.. ve kemikleri bunlar gökyüzünün Altında öyle tedirgin ilk çocukları ölümün.” Edip CANSEVER

 

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !